Acımı haykırsam duyar mıydı kimseler? Ben ve benliğim dışında. Ya ben olmasam kim dindirecek acılarımı? Üzülen ve acıyan yine ben, yine ben. En iyi dostum kendim miyim peki? Bunu ben bile bilemiyorum.Bana sırdaş, bana dost, bana yoldaş kendim bile.
Benliğim bile bilemiyor...
Gökyüzünden damlalar düşüyor, benden damlalar içime düşüyor. Buz gibi yağmurda yanıyor gibi içim. Mantıksız, ama yanıyor. Yanıyor. Yanıyor.
Acımı dindirebilir miyim ki başkalarıyla konuşsam?
Anlarlar mı beni acep?
İşte bunu ben bile bilemiyorum. Bana sırdaş, bana dost, bana yoldaş kendim bile. Benliğim bile bilemiyor.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder