9 Kasım 2010 Salı

Gülümsüyor musun?

Bir şahsı güldürebilmek zor zanaat.
Hatta, bir bakıma sanat.
Espri yapmak daha da zordur.
Espri adeta bir kelime oyunudur, küfürlü espri diye bir şey yoktur, çünkü küfür güldürücü değildir.
Asıl espri kelimeler karmaşasıdır belki de.
Her ne kadar espri önemli olsa da, espriyi karşındakine anlatabilmek, ya da karşındakinin espriyi çabuk kaldırabilmesidir asıl konu sanırım.
Bir şey dersin, güler. 1 saniye sonra baktığında somurtuyordur.
Bana içten gülmenizi istiyorum!
Ağzınızı açarak ve dişlerinizi göstererek, "Ha-Ha" nidayları ile değil!
İçten, samimi. Hiç birinizden şimdiye kadar içten gülümseyebildiğinizi görmedim.
Hepiniz, anlatamayacağım, ifade edemeyeceğim kadar duygusuzsunuz.
...biriniz hariç...

-Nattfödd.

2 yorum:

/Elsa dedi ki...

O da beeeeeeeen! :P
Hayır hayır, değil.
Gönderdiğin zaman çok hoşuma gitti.

Adsız dedi ki...

bu çok hoş. küfürlü espri olayına katılıyorum. arkadaşımla (lafın gelişi arkadaş, yoksa kendisine uyuz olurum.) recep ivedik'e gittik. Çocuğun çekilen her harekette katılarak gülmesine katlanmak zorunda kaldım. Çok mu kötüyüz ne? İnsanlara hareket çekildiğini görmek bizi güldürüyor... (Biz derken yine lafın gelişi, ben küfür etmeyi marifet sanan olup olmadık zamanda küfür eden insanlardan nefret ederim. Duh. -.-)

Yorum Gönder